[APH short fic: GermanyxItaly] Hope

posted on 08 Jun 2009 18:06 by poringnoi  in hetalia

หมายเหตุ
- เอนทรีย์นี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อ่อนไหวต่อเรื่องประเทศชาติ
- เฮตาเลียเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น อาจมีเนื้อหาเสียดสี ฯลฯ นะคะ

 

 

[APH short fic: GermanyxItaly] Hope

 

 

 

 

เคียงกายฉันเคยมีเธอผู้เป็นที่รัก

มืออันอบอุ่นกุมมือคอยปลอบ

 

 

 

 

ไม่เป็นไรนะไม่ต้องกลัว

ฉันจะปกป้องเธอเอง

 

 

 

 

 

 

เพียงคำพูดของเด็กน้อยธรรมดา ที่พึ่งลิ้มความรัก

แต่กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและหนักแน่น

 

 

เขามักแอบมองฉันอยู่ห่างๆด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง

ฉันที่ใสซื่อได้แต่หวาดกลัวในความหวังดีนั้น

แต่สุดท้ายก็ได้รู้ความรู้สึกของตนเอง

 

 

ถึงอย่างนั้นก็สายเกินไปเสียแล้ว

สายเกินที่จะแก้ทุกอย่าง

เขาไม่อาจจะหวนคืนกลับมา.....

 

 

 

เขาก้าวสู่สงคราม และจากไปอย่างไม่มีวันหวนคืน

 

 

 

 

 ---------------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

สุดท้ายก็เหลือตัวคนเดียวโดดเดี่ยวในความเหงาและสิ้นหวัง

 

น้ำตาที่ไหลอาบวันแล้ววันเล่า

 

ต่อให้อ้อนวอนต่อฟากฟ้าไม่ได้ช่วยอะไร

 

ฉันหอบเอาร่างไร้หัวใจของตนเองไปท่ามกลางป่าลึก

 

ขอเพียงที่ใดสักที่ที่ได้อยู่คนเดียว

 

ฉันได้แต่ซ่อนตัวในลังไม้ คดตัวในที่แคบๆอย่างนั้น

 

แม้จะแคบแต่ก็ปลอดภัย จากภายนอก

 

ไร้ซึ่งอ้อมกอดแสนอ่อนโยนในอดีต สุดท้ายฉันได้แต่กอดปลอบตัวเอง

 

ไม่อยากออกไปพบโลกภายนอกอันแสนโหดร้าย

 

ที่เต็มไปด้วยสงครามที่แย่งชิงสิ่งรักไป

 

ถึงออกไปก็เจอแต่ความสูญเสีย สู้ยอมแพ้ที่จุดนี้ยังดีกว่า....

 

 

 

 

 

 

ปึก!!!

 

 

 

 

 

 

 

อยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีแรงกระแทกสักอย่างจากภายนอก

 

ว๊ากกกกกกกกผมร้องด้วยความตกใจ

 

เฮ้ย! ข้างในนั้นมีคนอยู่สินะ เสียงใหญ่ของผู้ชายวัยกลางคนกล่าว

 

 

 

 

ความกลัวแผ่ซ่านไปทั่วตัวของผม ฮือ ๆ ผมจะโดนฆ่าเหมือนคนอื่นๆเหรอนี่

ผมอยากอยู่ต่อ อย่างน้อยได้ลิ้นรสของพาสต้าเป็นครั้งสุดท้ายก็ยังดี

 

 

 

 

ไม่นะ ไม่มีใครอยู่ในนี่ทั้งนั้น เค้าน่ะเป็นภูติมะเขือเทศละ เพราะงั้นอย่าตีเค้าเลยน๊าา

 

 

 

 

 

กุกกักๆ

 

 

 

 

 

คนภายนอกพยายามที่จะเปิดลังไม้ของผมออก

ผมพยายามปฏิเสธ และกล่าวว่าตัวเองเป็นภูติมะเขือเทศเท่านั้น

 

 

 

 

 

 

แอ๊ดดด~ `

 

 

 

 

 

 

ความมืดมิดถูกแสงสว่างจากภายนอกขับไล่ออกไปจนหมด

ที่แคบๆ ถูกเปิดออก

 

 

 

สิ่งที่เห็นให้ชวนตกตะลึงคือใบหน้าของผู้มาเยือน

ภาพของชายผู้เป็นที่รักในอดีตแว่บเข้าสู่สมอง

 

 

 

 

 

ไม่นะเขาน่าจะตายไปแล้ว...

 

 

 

 

น้ำตาแห่งความคะนึงหาไหลอย่างท่วมท้น อาบแก้มทั้งสอง

แม้จะรู้ว่าไม่ใช่เขาก็ตาม แต่ถ้าหากเขาอ่อนโยนเช่นคนๆนั้นก็เพียงพอ

 

ผมกระโดดเข้าหาอ้อมกอดเขาโดยไม่คิดสิ่งใดอีกแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณพระเจ้าที่รับฟังเสียงอ้อนวอนของผม....

 

 

 

 

.........................

 

 

 

 

 

 

 

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ

เป็นฟิคเฮตาเลียเรื่องที่สองแล้วที่เขียนขึ้นมา

 

 

ฟิคชิ้นนี้แรงบรรดาลในมาจาก แมดนนี้คะ

 

 

 

 

 

 

 ปล. ฝากฟิคอีวาน*เหยาเอนทรี่เก่าด้วยนะคะ

ปล2. อ่านแล้วชิ้ง จเสกชินัตตี้เข้าท้อง

 

edit @ 9 Jun 2009 19:56:21 by NiJI~*

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

=[]=!!!!

เศร้า....เศร้า....เศร้ามากกกกTTT[]TTT

ถึงมีแค่นิดเดียว...ก็...TT TT

สุดยอดมากเค่อะ!! TT^TTbb ซึ้งสุดใจ~

#1 By fate"Zz[[Rokang FC.]] on 2009-06-08 19:01

โฮรกกกก
ตอนแรกสะเทือนใจมาก
TT[]TT สงสารจิบิเฟลี่

จบดี ค่อยยังชั่วTTwTTb
อ่านง่ายดีเน้อ ^^ชอบมากจ้า

....เค้ากลัวชินัตตี้
=w=
งื้มมม
ซึ้ง~~
ฟิคสั้นๆแต่อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นใจ
งื้ออ ว่าไปนะ
เสกชินัตตี้เข้าท้องยังไม่กลัวเท่าเสกอาเบะ
open-mounthed smile big smile

#4 By Tila~様のOtaku-Club"Boss" on 2009-06-08 19:18

เกือบใจหาย
ซึ้งมากค่ะ TAT

รักคู่นี้ที่สึด~ สู้ๆ นะคะ
เข็นฟิคออกมาเรื่อยๆ นะคะ จะติดตาม ฮา

#6 By アプリコット_Lollip on 2009-06-08 19:33

กิ๊สสส โมเอ้

เฟรี่น่าย๊ากกกก กก (จะเสียเลือดอีกรอบเเล้วเรา )

#7 By oinette_honest on 2009-06-08 20:11

อ่านแล้วแอบมึนตั๊บๆ
แต่ซึ้งมากเลยนะจ๊ะเนี่ย
สั้นๆแต่หวั่นใจ

#8 By Akami-chan on 2009-06-08 20:35

เศร้าค่ะ TT^TT เคยคิดพล๊อตไว้คล้ายๆกันเลยค่ะว่า ตอนที่เปิดลังไม้แล้วเฟลี่คิดว่าจะได้เจอชินโรคุง(จักรวรรดิ์โรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่พอเห็นลุดคุงเฟลี่อาจจะแอบผิดหวังแต่ก็การที่ได้อยู่กับลุดอีกครั้งอาจจะเป็นการเปิดความรักครั้งใหม่ของเฟลี่ได้ TT^TT
แอบหวังว่าทั้งคู่จะเป็นคนเดียวกันล่ะนะ แต่ว่าถ้าทั้งคู่ไม่ได้เป็นคนเดียวๆกัน ก็หวังว่าเฟลี่จะมีความสุขได้ค่ะ (ถึงแม้ว่าสำหรับเราส่วนตัวคิดว่า ตอนนี้เฟลี่ยังลืมชินโรคุงไม่ได้ และก็คิดกับลุดคุงแบบเพื่อนมากกว่าจะรักก็เถอะ แต่คนที่เฟลี่รักที่สุดก็คงเป็นชินโรคุงกับลุดคุงนี่ล่ะค่ะ)
ขอโทษที่เพ้อยืดยาวนะคะ
ปล.ขอ add บล็อคนะคะ อรั๊งงงงง
นานๆจะเจอคนแต่งลุดเฟลี่สักที >w<

#9 By dark_shochan on 2009-06-09 18:16

โอ๊ะ...ชอบอะอ่านแล้วอินเลย

#10 By NoRWAN on 2009-06-09 19:16

เหอ เหอ เป๋าเพ้นท์มีแค่อย่างละ1 อะ...สามารถทำใหม่ได้...แต่...แล้วแต่อารมณ์
ถ้าจะเอาจริงๆ ถ้าขายไม่ออกจะเก็บไว้ให้นะ เหอออออ

#11 By NoRWAN on 2009-06-09 20:24

อ่า..น่ารักมากเลยคะ อ่านแล้วซึ้งๆนิดๆ55..บรรยายได้ลึกซึ้งดีจังเลยคะ อ่า..วีดีโอน่ารัก ฮะๆ(พิมพ์บ้านนอกมาก)question

#12 By Thuy XIII on 2009-06-09 21:29

ซึ้งปนเศร้านิดๆ

ชอบค่ะ~~

อิอิ

เราคิดว่าเราจะเขียนฟิคเฮตาเลียบ้างแล้ว
หลังจากที่เขียนฟิคหงสามามากพอแล้ว
(แน่ใจ...ได้ข่าวว่ามีฟิคหงสาที่คิดไว้อีก20-30อันที่ไม่ได้เขียน...)

ถ้ามีเวลาจะเอามาให้อ่านกันนะคะ~~
> <

แต่งออกมาได้ดีเหมือนกันนะจ๊ะ น้องป๋อ

ใช้ภาษาดีน้า

(คงจะดีกว่านี้ถ้าพี่ดูเฮตาเลีย ยังไม่ว่างดูเลยย)

#14 By ★ M a R r O n ★ on 2009-06-10 17:51