[APH short fic: GermanyxItaly] Hope
posted on 08 Jun 2009 18:06 by poringnoi in hetalia
หมายเหตุ
- เอนทรีย์นี้ไม่เหมาะสำหรับผู้ที่อ่อนไหวต่อเรื่องประเทศชาติ
- เฮตาเลียเป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นมาเพื่อความบันเทิงเท่านั้น อาจมีเนื้อหาเสียดสี ฯลฯ นะคะ
[APH short fic: GermanyxItaly] Hope
เคียงกายฉันเคยมีเธอผู้เป็นที่รัก
มืออันอบอุ่นกุมมือคอยปลอบ
“ไม่เป็นไรนะไม่ต้องกลัว
ฉันจะปกป้องเธอเอง”
เพียงคำพูดของเด็กน้อยธรรมดา ที่พึ่งลิ้มความรัก
แต่กลับเต็มไปด้วยความอบอุ่นและหนักแน่น
เขามักแอบมองฉันอยู่ห่างๆด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง
ฉันที่ใสซื่อได้แต่หวาดกลัวในความหวังดีนั้น
แต่สุดท้ายก็ได้รู้ความรู้สึกของตนเอง
ถึงอย่างนั้นก็สายเกินไปเสียแล้ว
สายเกินที่จะแก้ทุกอย่าง
เขาไม่อาจจะหวนคืนกลับมา.....
“เขาก้าวสู่สงคราม และจากไปอย่างไม่มีวันหวนคืน”
---------------------
สุดท้ายก็เหลือตัวคนเดียวโดดเดี่ยวในความเหงาและสิ้นหวัง
น้ำตาที่ไหลอาบวันแล้ววันเล่า
ต่อให้อ้อนวอนต่อฟากฟ้าไม่ได้ช่วยอะไร
ฉันหอบเอาร่างไร้หัวใจของตนเองไปท่ามกลางป่าลึก
ขอเพียงที่ใดสักที่ที่ได้อยู่คนเดียว
ฉันได้แต่ซ่อนตัวในลังไม้ คดตัวในที่แคบๆอย่างนั้น
แม้จะแคบแต่ก็ปลอดภัย จากภายนอก
ไร้ซึ่งอ้อมกอดแสนอ่อนโยนในอดีต สุดท้ายฉันได้แต่กอดปลอบตัวเอง
ไม่อยากออกไปพบโลกภายนอกอันแสนโหดร้าย
ที่เต็มไปด้วยสงครามที่แย่งชิงสิ่งรักไป
ถึงออกไปก็เจอแต่ความสูญเสีย สู้ยอมแพ้ที่จุดนี้ยังดีกว่า....
ปึก!!!
อยู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีแรงกระแทกสักอย่างจากภายนอก
“ว๊ากกกกกกกก”ผมร้องด้วยความตกใจ
“เฮ้ย! ข้างในนั้นมีคนอยู่สินะ” เสียงใหญ่ของผู้ชายวัยกลางคนกล่าว
ความกลัวแผ่ซ่านไปทั่วตัวของผม ฮือ ๆ ผมจะโดนฆ่าเหมือนคนอื่นๆเหรอนี่
ผมอยากอยู่ต่อ อย่างน้อยได้ลิ้นรสของพาสต้าเป็นครั้งสุดท้ายก็ยังดี
“ไม่นะ ไม่มีใครอยู่ในนี่ทั้งนั้น เค้าน่ะเป็นภูติมะเขือเทศละ เพราะงั้นอย่าตีเค้าเลยน๊าา”
กุกกักๆ
คนภายนอกพยายามที่จะเปิดลังไม้ของผมออก
ผมพยายามปฏิเสธ และกล่าวว่าตัวเองเป็นภูติมะเขือเทศเท่านั้น
แอ๊ดดด~ `
ความมืดมิดถูกแสงสว่างจากภายนอกขับไล่ออกไปจนหมด
ที่แคบๆ ถูกเปิดออก
สิ่งที่เห็นให้ชวนตกตะลึงคือใบหน้าของผู้มาเยือน
ภาพของชายผู้เป็นที่รักในอดีตแว่บเข้าสู่สมอง
ไม่นะเขาน่าจะตายไปแล้ว...
น้ำตาแห่งความคะนึงหาไหลอย่างท่วมท้น อาบแก้มทั้งสอง
แม้จะรู้ว่าไม่ใช่เขาก็ตาม แต่ถ้าหากเขาอ่อนโยนเช่นคนๆนั้นก็เพียงพอ
ผมกระโดดเข้าหาอ้อมกอดเขาโดยไม่คิดสิ่งใดอีกแล้ว
ขอบคุณพระเจ้าที่รับฟังเสียงอ้อนวอนของผม....
.........................
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ
เป็นฟิคเฮตาเลียเรื่องที่สองแล้วที่เขียนขึ้นมา
ฟิคชิ้นนี้แรงบรรดาลในมาจาก แมดนนี้คะ
ปล. ฝากฟิคอีวาน*เหยาเอนทรี่เก่าด้วยนะคะ
ปล2. อ่านแล้วชิ้ง จเสกชินัตตี้เข้าท้อง
edit @ 9 Jun 2009 19:56:21 by NiJI~*








เศร้า....เศร้า....เศร้ามากกกกTTT[]TTT
ถึงมีแค่นิดเดียว...ก็...TT TT
สุดยอดมากเค่อะ!! TT^TTbb ซึ้งสุดใจ~
#1 By fate"Zz[[Rokang FC.]] on 2009-06-08 19:01